|
Patrika 2009-01 Vogel en de dood. Op verzoek het Hindi stuk vertaald - S. Soekhoe |
|
Ieder gebeurtenis (gevolg) heeft een reden, een oorzaak, en die oorzaak heeft altijd een gevolg. Zonder een oorzaak kan nooit een gevolg zijn. Neem bijvoorbeeld, je gaat naar de winkel. Je zult nooit ernaar toe gaan zonder enige reden (oorzaak). Je gaat om iets te kopen of je gaat uit verveling je tijd verdoen. Als je terugkomt, dan heb je iets gekocht of je keert voldaan terug van de verveling (gevolg). Zo is het in je leven. Alle handeling die we doen, doen we om iets te kunnen bereiken. Zonder actie komt er geen reactie. Zo zat Raam Ji samen met Laxman en zijn apenleger aan de oever om Rawen in Lanka aan te vallen. Voor Laxman duurde het te lang en hij wilde dat Raam Ji tot daden komt. Hij vraagt Prebhoe Ji, waar wachten we nu nog op? Waarom valt u Rawen niet aan? Raam Ji antwoordt hierop en vertelt een verhaal over een vogeltje. Ergens in het oerwoud leefde een klein vogeltje heel gelukkig met zijn gezin. Op een dag kwam de dood (kaal) daar langs en begon heel hard en eng te lachen, waardoor het vogeltje bang werd en begon te trillen van de schrik. Op dat moment vloog Garoerh (vogel waarop Vishnoe reist) langs en vroeg het vogeltje waarom hij zo verdrietig is en huilt. Bevend begon het vogeltje te vertellen dat de dood (kaal) net hier langs is geweest en daarom ben ik bang. Garoerh Ji stelde hem gerust en zei, weet je wat, ik breng je over de zeven zeeën heen en daar zal je veilig zijn voor alles en je hoeft nergens meer bang voor te zijn. Garoerh pakte het vogeltje in zijn klauwen en vloog hoog in de lucht over de zeven zeeën. Hij verstopte hem in de hol van een boom, niet wetend dat in dat hol ook een slang leefde. De slang slokte het vogeltje meteen op en Garoerh keek dit tafereel hulpeloos aan. De dood verscheen opnieuw en begon luidkeels te lachen. Garoerh vroeg hem waarom hij nu weer lacht. Vragend aan Garoerh zei de dood, is er iemand die voor mij zich ooit heeft kunnen verschuilen? Dit is het lila (het spel) van de Schepper. Leven en dood zijn aan elkaar verweven en zijn onafscheidelijk. Ieder geboorte heeft de dood tot gevolg, al het begin heeft een einde. Hier ontkomt niemand aan, wat je ook doet. Aan de andere kant van de zee was de dood van dit vogeltje niet de plaats waar het moest gebeuren. In deze hol, op deze plaats en deze tijd was zijn dood bestemd. Zo had de Schepper voor hem bepaald. Ik ben slechts het medium, zijn dood, waar en hoe het zou gebeuren was al door de Schepper vastgelegd. Ram Ji zei tegen Laxman, de tijd en de plaats, waar en hoe Rawen aan zijn einde moet komen is nog niet aangebroken, Wij moeten geduld hebben en wachten tot dat de tijd er voor is aangekomen. Zijn dood staat vast, alleen moeten wij op het juiste moment en de plaats wachten. Na deze liefdevolle woorden van Raam Ji ging iedereen weer terug naar hun kamp.
|